Elke week een blog over het gebruik van expressieve middelen in kindercoaching. Lees je dit keer mee over Sterre? (Sterre is natuurlijk een gefingeerde naam.) Sterre verwerkte door te gaan schrijven…

Het verhaal van Sterre

De moeder van Sterre benaderde mij enkele weken geleden met de vraag of ik ook jongeren begeleid, en ja, dat doe ik zeker. Ook jongeren zijn van harte welkom bij Xpressief Coachen. Daarop vertelde de moeder van Sterre dat Sterre na het overlijden van haar man, de vader van Sterre, zegt dat ze niets meer te zeggen heeft. Toen ik haar vroeg wat ze daarmee bedoelde, vertelde moeder dat Sterre zoveel mogelijk zwijgend reageert en bij confrontatie met haar stilzwijgen, meldt ze dan dat ze niets meer te zeggen heeft. Op school is Sterre ‘een stille’. Ze heeft één vriendinnetje en die hoopt volgend jaar net als Sterre aangenomen te worden op de TU Delft.

De eerste keer coaching

Sterre komt binnen, net 17. Met zwart omlijnde ogen, een grote sweater, zwarte broek en een paar hippe gympen aan haar voeten stapt ze rechtstreeks op de stoel af. Kijkt me niet aan, geeft geen hand; ik krijg een knikje bij wijze van ‘opgemerkt zijn’. Nu is het ook wel een beetje gek, want Sterre is eigenlijk gestuurd door haar moeder, dus ik begrijp dat ik wel blootsta aan enige vorm van uiting van protest.

Sterre zegt niets en maakt ook geen contact. Ik geef aan dat ik er gewoon bij zit en dat ik wel merk wanneer ze wat wil ondernemen. Dat zorgt voor een zucht, een verkenning met ogen (zonder het hoofd op te tillen) van de ruimte en weer stilte. Dit houdt ze het hele uur vol. Precies na een uur staat ze op en knikt naar het audiosysteem. Ik vertaal dat als ‘mag er volgende keer een muziekje aan’? En op die vraag geef ik dan ook antwoord; ‘Dankjewel Sterre en geen probleem, natuurlijk mag er volgende keer een muziekje aan.’

Sterre bij Xpressief Coachen

Zo ging dat nog vijf sessies, maar dan met muziek aan. Sterre ontspande steeds meer. Dat dacht ik op te maken uit het verschil met eerst. Haar onbenaderbaarheid (..) verdween. Eerst hing ze in de stoel zonder contact te maken. Omdat ik tijdens de tweede sessie gevraagd had of ik ‘gewoon aan het werk mocht gaan’ en zij geen bezwaar gemaakt had, zorgde ik steeds voor een werkstuk/ uitwerking waarmee ik aan het werk kon gaan; Sterre hield me nauwlettend in de gaten. Tijdens de vijfde sessie zocht ik me een ongeluk naar een bepaalde maat kwast. Sterre had hem blijkbaar ergens zien liggen, want, ze kwam de kwast bij me brengen en bleef aan de werktafel zitten. Ogen nog steeds neergeslagen, geen woord zeggend…, maar wél contactmakend!

Tijdens sessie nummer 6 was ik natuurlijk weer wat kwijt. Sterre vond het opnieuw en bracht het wederom aan tafel. Dit was hét moment, ik schreef haar een gedichtje:

Hoi,

                        wil jij

                        ook iets doen?

                        Kies maar iets uit..

                        Welkom..

Sterre pakte het briefje niet van me aan en dus legde ik het op tafel. Toen ze zich er van verzekerd had dat ik weer helemaal in m’n werk zat, pakte ze het briefje en liep weer naar haar stoel. Vanuit m’n ooghoeken zag ik dat ze het briefje las en in haar broek frommelde. Sterre liep naar m’n bureau, pakte daar een post-it en een pen en zowaar… ik kreeg een briefje terug. Op het briefje stond: ‘Ja, iets doen wil ik zeker, ik ben echt geen faker, doen is beter dan lullen en ik wil niets doen met prullen.’ Sterre keek naar me toen ik het briefje las en een lichte grijns trok over haar gezicht toen ze zag dat ik niet in één keer snapte wat ze met ‘prullen’ bedoelde. Dus ik keek haar vragend aan en zij knikte richting vensterbank. Daar stonden een aantal werkstukjes gemaakt door de kleuters van een workshopmiddag…

Resultaat van de coaching

Uiteindelijk, na ruim 10 maanden, voerden we ons eerste gesprek. Na een jaar was Sterre er aan toe om wat ze al had laten zien tijdens dingen doen in de sessies  thuis met haar moeder te bespreken en na de sessies woordelijk bij mij toe te lichten. Na ongeveer twee jaar was ze klaar; geen donkere oog make-up meer, van “onbenaderbaar” naar uiterst hartelijk en open, van ontzettend verdrietig en gespannen naar nieuw perspectief en balans.

Heb je behoefte aan meer informatie, een (vrijblijvend & kosteloos) gesprek of wil je meer weten over Xpressief Coachen? Mail dan naar info@xpressiefcoachen.nl of bel/ bericht ons via 085 – 303 3674. Liever direct contact met één van de coaches? Kijk dan op deze pagina voor de persoonlijke contactgegevens.

Via www.xpressiefcoachen.nl kun je ook informatie vinden over hoe kinderen verwerken, omgaan met dood en vind je praktische tips voor bij je thuis of in de praktijk.