Elke week een blog over het gebruik van expressieve middelen in kindercoaching. Lees je dit keer mee over Melissa? (Melissa is natuurlijk een gefingeerde naam.)

Het verhaal van Melissa

Melissa, een meisje. 8 jaar oud met grote blauwe ogen die dan volledig vragend staan, vervolgens enorm ondeugend en ten slotte overstromen van dikke tranen die biggelend over haar wangetjes lopen. ‘Hij gaat toch niet, dood, hè..?’ Daarmee doelend op haar vader. Ik besluit niets te zeggen en met de aap die ik als handpop vastheb een groot hart te tekenen en haar uitnodigen om daarin plaats te nemen. Het meisje besluit, met haar handje verstopt in de leeuw, zelf ook een hart te tekenen en vraagt vervolgens: ‘Alle papa’s kunnen toch altijd zien als we hartjes tekenen?’

De eerste keer kindercoaching

Melissa kwam in de praktijk als een angstig meisje. Ze leek te proberen zo min mogelijk ruimte in te nemen en vond het heel moeilijk om zelf iets te beslissen. Dat wil zeggen; het liefst manoeuvreerde ze alles zodat ik zou aangeven hoe iets wel of niet gedaan zou kunnen worden. Toen ze de vingerpoppetjes die klaar lagen ontdekte, was daar ineens een spelende Melissa. Ze stelde met de kikker vele, vele.., heel veel vragen aan de eend. De eend antwoordde in het begin alleen met: ‘ja’, ‘nee’ of ‘weet ik niet’. Na die keer waren de vingerpopjes vaste prik; Melissa loopt naar de kast, pakt de eend en de kikker en verwerkt haar week. Wanneer ze klaar is, veelal na een minuut of 10, richt ze zich vragend tot mij en word ik deelgenoot van het spel.

Melissa bij Xpressief Coachen

De weken erna hebben we wat afgespeeld; met handpoppen, de vingerpoppen, verkleed als jongens, verkleed als oude dames, met maskers, met brillen en met de papa van Melissa. Thuis sprak Melissa nergens over, zodra het over de ziekte van haar vader ging, dan klapte ze dicht en begon te huilen. Nadat haar vader had meegespeeld (hij was de leeuw), wilde Melissa geen schildpad meer zijn, werden de standaardgesprekken tussen ‘eend en kikker’ korter en gaf eend kikker duidelijke antwoorden op zijn vragen.

Ontwikkelingen binnen de coaching

Mijn ‘papa’s kunnen altijd voelen dat er van hen wordt gehouden’ is haar bevestiging ; voor alle handpoppen, vingerpoppetjes en aanwezige knuffels wordt vervolgens een hart getekend en stellig is de mededeling; ‘deze moeten op de foto’. De foto gaat mee naar huis. Het tekenen van hartjes wordt het ritueel waarmee afscheid genomen wordt van haar (hun) vader en als er over papa gesproken wordt, dan tekent mama met haar broertje en zus ook hartjes, groot én klein. Rode, roze, paarse. Maar ook stoere harten van blauw, bruin en oranje. Alle knuffels worden in huis verzameld en spelen hun rol in de opstelling van harten. Melissa laat dan meestal alle knuffels ook wat tegen papa zeggen; wat ze die week gedaan heeft, waar ze trots op is, waar ze verdrietig om is, waar ze blij mee is; van alles passeert de revue.

Resultaat van de coaching

Wat is er gebeurd? Melissa heeft haar eigen “monster” het zwijgen opgelegd; sussen en geruststellen werkt niet altijd (ten goede) bij kinderen. Voorbeeld: uitleggen dat er geen monster onder het bed kan zitten, is lastig als je kind ervan overtuigd is dat het er wel zit. Vraag het kind wat het zelf kan doen om het monster te laten vertrekken. Neem je kind serieus; laat het zijn verhaal vertellen; laat het een oplossing verzinnen; neem samen voor wanneer de oplossing plaatsvindt; en stel vertrouwen in zijn/ haar oplossing en in zijn/ haar oplossingsgerichtheid.

Heb je behoefte aan meer informatie, een (vrijblijvend & kosteloos) gesprek of wil je meer weten over Xpressief Coachen? Mail dan naar info@xpressiefcoachen.nl of bel/ bericht ons via 085 – 303 3674. Liever direct contact met één van de coaches? Kijk dan op deze pagina voor de persoonlijke contactgegevens.