Aaaaaaaaaargh %@&* versus ‘aha’ – hoe emotiemanagement voor jou werkt

Emoties. Impulsen die zich aandienen, die bezit van je kunnen nemen en waar je iets mee moet, toch? Of juist niet? Wat als we deze emoties nu eens zouden nutten voor ons welzijn thuis, op het werk of de sportclub? Emoties kun je positief managen, waardoor ze vóór je gaan werken in plaats van dat je het gevoel hebt ‘last van ze te hebben’. Het hanteren van die techniek heet heel logisch: emotiemanagement.

Jaja, emotiemanagement. Wat is dat?

Het vermogen om emoties en onderliggende gevoelens, van zowel jezelf als van anderen, te begrijpen en op een veerkrachtige manier te hanteren.

Situaties zonder emotiemanagement

Je kent frustratie? En dat dan het huis (of je werkplek) letterlijk te klein is? Dat is de emotie die niet gemanaged wordt en volledig de overhand krijgt. De uitdrukking “en toen sloegen de stoppen door”? Verlies van realiteitszin uit boosheid? Juist, dat dus.

Van aaaaaargh naar aha

Bewust onbekwaam. Je voelt het, je weet het, maar je bent nog niet bij machte om er iets aan te doen (Aaaaaaarrghhhhh). Oftewel; wel weten, maar nog niet kunnen. Een briljante perspectief! Hoe tof is het om te leren managen? Jij bent je eigen coach! Begin gewoon bij het eind. Wanneer kon je niets meer doen aan de frustratie? Wanneer werd de ‘aaaaaaaaargh’ zo groot (of het huis/ de werkplek te klein)? Dat is je uitgangspositie. Volgende keer ben je er eerder bij als diezelfde frustratie om de hoek komt kijken. Let maar op…

“Ken uzelve”

‘Wijsheid en succes beginnen bij het kennen van je eigen krachten en zwakten.’ Ken jij je eigen krachten/ zwakten? Reflectie en een korte zelfanalyse kunnen je daarbij helpen. De volgende opsomming bestaat uit de zwakte van zelfsabotage. Je houdt hiermee jezelf uit je kracht! Herken jij jezelf in een of meerdere? Dan is er werk aan de winkel:

  • Zo doe ik het nu eenmaal/ ik ben nu eenmaal gewoon zo. Dit is gewoon weglopen voor het voelen van het gevoel (..) en het erkennen van je eigen emoties. Dit is niet managen, maar ontkennen dat er management nodig is.
  • Het is niet ik, het is jij/hij (als hij of zij nou dit of dat zou doen, dan zou ik niet meer dit hoeven doen). Dit is de verantwoordelijkheid van jouw management bij iemand anders neerleggen.
  • Het is niet ik, maar de wereld is tegen mij (als het nou anders was gelopen, dan had ik dit kunnen doen). Ook dit is een vorm van “Calimero leadership” waar je eigen management totaal niets mee opschiet
  • Zo zal het blijven gaan, want het gaat nu eenmaal zo. Hiermee zeg je eigenlijk dat je genoegen neemt met hoe je je voelt en dat de emoties het maar moeten uitzoeken ipv dat ze management nodig hebben.

Wat je een volgende keer kunt doen, is vragen om feedback aan iemand die erbij was, die je goed kent of andere persoon wiens inzicht je op waarde schat. Vertel wat je ervaarde, vertel wat er volgens jou gebeurde en deel wat je graag anders zou zien. Grote kans dat je gesprekspartner je een nieuw inzicht aanbiedt wat jou helpt om de situatie (een volgende keer) anders te gaan bezien.