Waarom een kind emoties moet uiten

Een kind en zijn emoties… ‘Jantje lacht, Jantje huilt…’ hoe kan dat toch, waarom laat je kind bepaalde emoties zien op nou net díe momenten? Wat speelt zich af in dat koppie en hoe werken emoties bij kinderen?

Verwondering over het omgaan van je kind met zijn/ haar emoties is natuurlijk iets anders dan problemen ervaren bij het omgaan met die emoties. Wanneer is nu iets een probleem? Het is een probleem als iets oncomfortabel aanvoelt (lijkt aan te voelen) voor iemand. Als het lijkt alsof je kindje overweldigd wordt door emoties of als jijzelf door een zwaar emotionele periode gaat.

Dit komt doordat er een uitwisseling bestaat van emoties tussen ouders en kinderen; als je kind plezier heeft, dan voel jij je als ouder ook goed. Zie je dat je kind verdrietig is, dan maak je je al snel zorgen. Zo werkt het ook andersom; als jij niet lekker in je vel zit, een heftige periode kent, dan neemt je kind dat ook waar en zal het op zijn/ haar beurt zich ‘zorgen gaan maken’ om jou.

Iedereen, dus ook jij en je kinderen, heeft behoefte aan ruimte om die emoties te uiten en daardoor te kunnen verwerken. Maar… hoe herken je dan bepaalde emoties? En… moet je altijd wat voelen voor emoties? Achter een driftbui van een kind gaat niet per sé woede schuil. Onmacht, angst of ‘overprikkeling’ kunnen daarvan ook de oorzaak zijn.

Daarom:
– benoem het gedrag wat je ziet, stel grenzen (schoppen en slaan hoeven bijvoorbeeld niet te worden geaccepteerd), maar erken wel het gevoel erachter > “als je rustig bent, kun je met mama praten/ knuffelen/ op schoot komen zitten/ wat drinken”
– als een kind zijn frustratie heeft geuit, staat het vaak open voor troost en raakt het letterlijk opgelucht

Let op: jijzelf als ouder geeft het voorbeeld! Ook jij zult dus eerlijk moeten zijn over je emoties. Geef dan ook aan als je even verdrietig bent, of boos bent. Dat kan heel simpel: “speel maar even alleen, mama is even verdrietig en komt straks bij je”. Of als je boos bent: “ik ben nu even te boos om met je te praten, ik ga even wat water drinken en kom dan met je praten”. Daarmee erken je je gevoel, geef je je emotie de ruimte (je benoemt het) en laat zo zien dat gevoelens en emoties erbij horen. Sterker nog: je laat zien hoe met de emoties om te gaan > je BENT NIET de emotie, nee, ze komen af en toe langs en dat is prima.

Nog een tip: laat een kind wanneer hij/ zij praat over zijn/ haar emotie altijd in zijn/ haar waarheid. Ga dus niet op de verbeterstoel zitten en het kind melden: “maar dat hoeft helemaal niet”/ “dat is helemaal niet zo” of (nog erger) “je moet je niet zo aanstellen, er is niets aan de hand…”.

Lang verhaal kort: bied gelegenheid en ruimte om een kind zijn/ haar emoties te laten uiten. Dit kun je ook een klein beetje aanmoedigen! Is je kind heel boos? Geef aan dat dat prima is. Mocht je kind nu fysiek worden, geef aan dat andere mensen slaan niet goed is, maar een (bank/ hoofd)kussen kun je prima een mep verkopen.

Mocht je nu ervaren dat jijzelf niet helemaal comfortabel bent met je emoties, wees dan niet bang om daar (professionele) hulp bij te zoeken. Vaak voel je je binnen enkele keren weerbaarder en veerkrachtiger dan ooit en zit je lekker comfortabel in je vel. (NB: dit geldt ook zeker als je enkel vanuit emotie je kind(eren) corrigeert en straf geeft!)

Bij Xpressief Coachen ondersteunen we je in het proces van je kinderen, maar ook dat van jou als ouder. Weet je niet of je kind op de goede manier omgaat met emoties? Heeft je kind de laatste tijd wel veel huilbuien of ander opvallend gedrag? Bel of mail eens met een van onze kindercoaches. Handige tips en praktische tools zijn zo voorhanden.

 

Xpressief Coachen voor professionele en gekwalificeerde kindercoaching.

 

Bronvermelding: Artikel 1 en Artikel 2
Afbeelding: website